Anakara günlerinden...

Poyraz dediim dedik çaldığım düdük bir çocuk:) bilenler biliyor:) Ankara da hayatımıza bir şekilde bu el tutarak yürüme alışkanlığı girdi:))sanırım kendini yabancı bir yerde hissetmesinin bir sonucu olsa gerek.Ben tabii çok memnunum bu duruma,çok şükür sakin sakin yürüyoruz artık sokaklarda bu şekil:)Daha neler görücez bakalım:) Elini tuttuğumuzda deliler gibi bağaran şancı oğlum artık sessizce elimi tutup koca adam gibi yürüyor.Elini tutarak yürüdüğüm en yakışıklı ve süper erkek:))))oğlum:)